post image

Najstarszy sport drużynowy

Początki gry w polo sięgają już 500 r. p.n.e. gdy w środkowej Azji trenowano rumaki przed bitwą właśnie dzięki rozgrywkom w polo. Sama nazwa pochodzi od słowa “pulu”, czyli piłki w języku hinduskim. W polo grali głównie Chińczycy i mieszkańcy Iranu już w III w. p.n.e. 

Do Europy polo dotarło dopiero w XIX w. i ze względu na spore koszty utrzymania drużyny, to tylko arystokraci mogli sobie pozwolić na grę. W zasadzie tak pozostało do dziś, dlatego rozgrywki polo kojarzone są z luksusem i dostatkiem. 

Pierwsza gra w polo z udziałem publiczności na terenie Europy odbyła się około 1870 roku w Londynie. Od tego czasu brytyjska rodzina królewska z zamiłowaniem uprawia ten sport.  

W polo grano również w Polsce. W czasie dwudziestolecia międzywojennego robili to głównie ułani i arystokraci. 

Polo wymaga od zawodników olbrzymiej sprawności, trzeźwego myślenia, jedności jeźdźca z koniem oraz współpracy całej drużyny. W całej historii powstało niewiele równie szlachetnych dyscyplin sportowych. Nie dziwi więc fakt, że polo zostało nazwane “sportem królów”. 


Odkrywaj sport w Twojej okolicy


Kilka słów o zasadach:

Mecze polo rozgrywane są na “boisku” o rozmiarze 274 x 146 metrów. Na obu krańcach znajdują się bramki o szerokości 7,32 metra. Zadaniem obu drużyn jest oczywiście wbicie jak najwięcej razy piłki do bramki. Sama bramka nie ma poprzeczki, więc wysokość lotu piłki nie ma znaczenia. Jak wysoko by nie była, jeżeli zmieści się między wysokościami słupa - jest gol. Każda z drużyn liczy po 4 zawodników na koniach. Gracze mają nawet po pięć koni do wymiany w przerwach lub w trakcie gry, ponieważ żaden nie wytrzymałby całego, tak intensywnego meczu. To właśnie ilość potrzebnych wierzchowców czyni ten sport tak drogim. 


Przykładowa rozgrywka w polo: